BAKIT HINDI ITO TRAVELING

TRAVELING: Taking 3 steps without dribbling the ball - Super educated basketball fan explanation

Sa madaling salita. Kapag naka tatlong hakbang ka sa basketball ng walang dribble, ikaw ay matatawagan ng traveling violation. Yan ang pangunahing deskripsyon ng mga karaniwang nanonood ng basketball. Wala nang ibang argumento. Wala nang ibang dahilan. Wala nang ibang konsiderasyon. Traveling yan. Yan ay sabi ng P.E. teacher nila.

Simple and plain. Bakit pa ba magsesearch ng iba pang meaning. E yun na nga 'yon.

Balikan natin ang dunk na nasa itaas

Traveling ba? Para sa iba, OO. Para sa marunong mag research at tunay na Basketball fan mula pa noon, ang sagot ay isang malaking HINDI.

Kung ang tatanungin mo ay si Google, marami s'yang pwedeng ibato sa'yong dahilan kung BAKIT HINDI ITO TRAVELING. Dahil ang dahilan n'ya. Ay hindi lang basta; "Three steps = traveling". Dahil maraming dapat na konsiderasyon bago tawagan ng traveling ang isang move. Maraming "ELSE-IF" statement.

Ilan sa mga konsiderasyon ay ang mga ilang move at rule na ito. Halimbawa:

HOP STEP MOVE
Else If: Kung ikaw ay nag-drive, at ang first step mo matapos ang isang dribble ay ang iyong right foot. Ang susunod mong hakbang ay dapat sa kaliwang paa. Kung ang susunod mong hakbang ay sa kanang paa, ito ay hindi matatawag na traveling violation. Dahil ang first step ay walang count, sapagkat ito ay off the dribble.
If: Pero kung ang first step mo matapos ang isang dribble ay ang right foot mo, at ang sumunod na hakbang ay right foot muli bago ang isang hakbang kaliwa. Ito ay violation na.
Ito ay malinaw na ipinaliwanag sa link na ito: www.youtube.com/watch

GATHER STEP or TWO AND A HALF STEP
"You're allowed 2 steps upon completion of a dribble, so if you dribble while pushing off of one foot it is not counted toward one of your 2 allowed steps." - NBA RULE BOOK
Ito ay madalas na tinatawag na "Two and a half step" kung saan ang half step ay ang "Gather step" na ginagamit ng mga player na gumagawa ng "EURO-STEP MOVE".

Kaya sa mga nag mamarunong. Paki-explain kung bakit hindi traveling si Dwyane Wade dito

Pati sa dunk ni Manu Ginobli dito

At lalo na sa layup ni Michael Jordan dito.

Yun lang. Maraming Salamat.

I Don't Want To Go Home - Marqus Blakely

Marqus Blakely wearing San Mig Coffee's white uniform in a Finals game in Governor's Cup 2013

If you will read the list of Imports for the current PBA conference. You will notice that his name has the smallest height in the tally. 6'5" s'ya mga tol.

If you will make time to read the box-score of Purefoods vs Global port game last Friday. You will see these numbers beside his name, 26 points, 19 rebounds. 7 blocks. Almost a triple-double. 

Actually, the first thing that cross my mind when I heard that he will be the temporary import of Purefoods, I thought, dehado sa height, baka hindi kayanin. But when I saw him made a three point shot, grabbed 19 rebounds and just missed one free-throw that game. Men, we should make him stay!

Here is a guy, who knows the system very well. Knows the team for so long (I will not get surprise if he already shared an Ice-cream with Joe Devance). Became one of the reasons of 2 championships of the team's 4-peat. Beside the fact that his contract will just take 2-3 games, he still giving Purefoods so many reasons why they should keep him. 

Tonight, in his 'virtual' last game vs Alaska. He scored 17points and 11 rebounds. Double-Double is the best two words in sports for him, no doubt.

Every game he bring-up huge numbers. Suffer a lot of bumps inside the paint (bumps with the floor are not included). But I don't think he used salonpas for body-pains. Because literally and figuratively, his body is made of titanium.

What more can we ask for? A 6'5" player who rebound like a 6'9". With a titanium body combined with energy who can light up the whole Farmers plaza. Who is so familiar in any aspects of the team. I wish, Purefoods franchise should give him a permanent Philippine-address and keep him forever. You agree?

And if you still find a person who doubt Mr. Blakely. Pakisabi nalang, "huy si Mr. Everything s'ya".

Will The Dream Finally Come True - The Quest For The Grand Slam

It was in December 2011, in the Philippine Cup Quarterfinals of the PBA, my last bad dream happened. B-Meg, my favorite team, that is now called San Mig Coffee Mixers, lost to the eight seed Powerade Tigers in a winner takes all match.

It was a tough loss, I was stunned. I can't even eat my dinner after I saw Gary David put B-Meg on drowning by making all of his dagger three point shots in the crucial moments of the game. I even reached 3 O-clock in the morning just to sleep because it's so hard to take one that night. The night that whenever I close my eyes, I always see Gary David, facing his hot hands, running all over the court with 38 big points.

Photo from Interaksyon.com

The elimination-round finished that B-Meg is at the top of the standings. They entered the quarterfinals with a twice to beat advantage on their side and  faced the young Powerade team led by Gary David, Marcio Lassiter and Jayvee Casio. Magoo Marjon also announced that time that Powerade has 'no chance in hell' in this match-up.

Tim Cone was tested, this is only his first playoffs appearance as a coach of the Purefoods franchise. He recently broke the silence of the cyber world when he decided to break up with his former team- Alaska Aces. After earning 13 championship trophies from about 25 title-shots, Tim Cone decided to call it quits.

The game was decided by a nerve-breaking over time. Powerade won, B-Meg lost. Gary David reached  the super-stardom level that night. And his name, together with that game will be remembered forever.

Denzel Bowles

In the following conference, B-Meg finally entered the Finals. It's only Tim Cone's second conference with the team. The series went to a do or die Game 7 vs the mighty Talk N' Text. The tickets for the game was sold-out before it reached the game day. There were over 21,000 basketball fans inside the venue (minus the mop boys, the mascots, the team members, the media and the Pba crew). Hundreds to thousands are still outside the venue because Big Dome cannot sell tickets anymore for security reasons.

The Game clock was stop at 1.2 and the score is 76-74, Talk N' Text is having a 2-point lead advantage at the moment. Fortunately, Denzel Bowles, the 21-year old 6'10" fresh from NBA D-League was fouled by Kelly Williams. It was that time, that almost 80% of the crowd and the millions watching at home was holding their breathes for the 2 biggest shots of the night.

Denzel sinks the first free-throw, he turned around, and takes some more steps before shooting the second and the most important one. The most important free-throw of his basketball career.

He steps in to the free throw area and face the basketball ring with tears flowing down on his face and there were a jam-packed crowd all around him, wishing for a possible overtime.

Bowles makes the second shot. A loud roar from the crowd covers the whole big dome. At home, I was shouting and punching the pillow beside me brought by my emotions. It was an incredible feeling watching the two biggest shots of the tournament.

B-Meg fans are enjoying every bit of a second after that shot, like they won the 6/55 Grand lotto jackpot on that particular time. A lot of fans are exchanging high-fives with their co-fans (yeah, not a family member, a classmate or a friend neither) that they have talked to for about seconds ago. As if they've became friends automatically after those free-throws.

That night is the sweetest night of all the championship nights for me. After a hard fall from the previous conference. After a long title drought. A gift was arrived, and it arrived so perfectly. It arrived like a gift came in to the chimney by a drop from Santa Claus sleigh. And after that game, everybody treats Denzel Bowles like a Christmas present under a Christmas tree.

"Those are, I mean gargantuan free throws by Denzel Bowles. He made the first, and I don't know any human being who could stand the pressure of having to make the second free-throw."  -Mico Halili

3-PEAT to Grandslam

Are we an underdog? Somehow, you have to agree with me. But in some way, you have to say no we're not, we're strong.

The team always start a conference in a weird position. After winning a championship in the previous conference, they always start the next conference at the bottom part of the standings. Oh well I forgot, they are SANMIG, there should be no problem. They can afford to have a 1-5 Win-Loss record in standings but still able to get championship trophies after getting one.

So if there will be someone who will ask me for the explanation of the quote: "It's not about how you start, but how you finish" I will just simply reply, go search SanMig on Google.

I'm not a Purefoods/B-Meg/SanMig fan before. I was a Talk N' Text Phone-pals devotee from the years of Alapag-Ravena-Pablo-Telan-Taulava first five. I remember watching my first PBA game cheering for Talk N Text vs Sta. Lucia inside the gym of Baste, my College school in Cavite City. I was a fanatic of Vic Pablo's fade away shot before I found James Yap's elegant picture-perfect jump-shot capture more interesting to see.

I used to be entertained by Noy Castillo's three point shots before PJ Simon's version became much cooler to see. I used to be amazed by Ryan Gregorio's reactions after a shot made in a crucial moment of a game. Then I found out that a Tim Cone's "ALL RIGHTS" (OWAYT) in a timeout are the best. Mark Barroca and Justin Melton taught me that a 5'10" solution can be an answer to a 7 footer problem.

For now, I'm just waiting for a not so miracle kind like to happen. I'm just hoping for a dream to come true. I'm just wishing for a GRANDSLAM. The most prestigious title in the PBA that every team wanted. The title that last happened in 1996. The title that so hard to achieved. And the title that Tim Cone embraced before.

We all know that it's not easy to win it. Because it will takes too long before a team gets a chance for a shot to earn it. And SanMig faced a lot of obstacles first before they reached their spot right now.

But I believe to my team. I believe that a Jerwin Gaco's 45 high fives per game can do it. 

I believe that a Joe Devance and a Rafi Reavi's rebound can help the team to do it.

I believe that a Marc Pingris block shot can erase every attempt of the opponent to secure it. 

I believe that a Justin Melton's dunk from an alley-oop pass or a Blakely's tomahawk power-slam can make it.

I believe that a Mark Barroca's tear drop or a PJ Simon's perfect jump shot can shoot it. 

And I believe that a James Yap's turn-around-fade-away shot can win it!

We're almost there. Just one more win. Just one last time.

It's about 37 hours ago since I heard Game four's buzzer sound and we're less than 24 hours away from the next game. And I'm here wishing and hoping that I will see them again. Celebrating. Like what they're doing in the pictures below. Enjoying every seconds of the moment, under the rain of balloons and confettis falling from the roof of the coliseum, standing at the center stage, surrounded with a giant crowd that clapping their hands because they DID IT AGAIN.

San Mig Coffee - 2013 PBA Governor's Cup Champion

San Mig Coffee - 2014 PBA Philippine Cup Champion

San Mig Coffee - 2014 PBA Commissioner's Cup champion

BAKIT GANON: An Open Letter to Referee Edward Aquino

(Paunawa: Sa post po na ito ay hindi ko po ipinapahiwatig na tutol ako sa panalo ng Barangay Ginebra, bagkus, saludo ako sa performance ng mga players nila kagabi lalo na kina LA Tenorio at Jayjay Helterbrand. Ang panalo ay panalo. Sadyang may mga bagay lang talaga sa serye ang di maiiwasang mapansing-sablay. At dahil sikat ngayon ang mga 'Open-Letter', subukan naman natin ito sa ibang paraan.)

Dear, Mr Edward Aquino,

'Wag mo sanang isipin na ito ay isang liham ng pambabatikos o panghaharas (na marahil alam mo na kung bakit may ganitong post pa at kung bakit usap-usapan ang pangalan mo) - ako'y may gusto lamang itanong sa'yo, hindi lang bilang isang SanMig Coffee fan, kundi bilang isa naring Basketball fan. Bakit lagi kang nasasangkot sa mga controversial fouls? Bakit ka ganyan? BAKIT GANON?

BAKIT GANITO?

Tulad ng iba, ako'y isang basketball fan at madalas manood ng PBA. At dahil Manila Clasico ang match-up sa serye, at isa sa lumalabang team ay favorite team ko sa PBA, mula Game 1 hanggang kagabi ay isang oras palang bago mag-start ang game, ginagawa ko na ang mga dapat kong gawin para hindi na ako maabala pa sa panonood.

Dumiretso na tayo sa climax ng isang basketball-game, ang last 2 minutes. Pumasok ang huling dalawang minuto ng laro na lamang ang SanMig, 89-88, may dalawang Timeouts pa ang SanMig at tatlo naman para sa Gins at parehong penalty ang dalawang koponan. Bumalik ang possession sa Ginebra, Tumira si LA ng isang three-point-shot, napa-iling ako, pero hindi naman pumasok ang tira n'ya. Bumalik ang bola sa SanMig, tumira si James Yap ng corner-three, sablay, pero nag-putback si PJ para maging 91-88 ang score pabor sa SanMig, 1:24 ang natitira sa orasan. Balik ang bola sa kabilang panig, sumisigaw ng defense ang SanMig fans sa venue. paubos na ang shot-clock ng Gins ngunit nakapagpasabit ng foul at pumasok ang tira ni Greg Slaughter, 91-90, sumablay ang bonus free-throw at napunta ulit ang bola sa Ginebra. Tumira ng isang madaling-tres si Caguioa pero hindi pumasok. Bumalik sa SanMig ang bola habang tatlomput-s'yam na segundo lang ang natitira sa orasan. Tulad ng karaniwang nanunuod, sa mga ganitong sitwasyon, paubos na ang oras, dikit ang laban, pigil ang aking bawat paghinga habang nakatutok akong maigi sa tv. Tumira si Mark Barroca ng isang three-point-shot, kumalog lang, nakuha ni Caguioa ang rebound, sa kasamaang palad, dali-daling kumuha ng hangin ang isang referee mula sa kanyang katawan na pinadaan nya sa kanyang bronchial tubes at tumunog ang pito sa bibig ni Mr. Referee, may foul. MAY FOUL? Pero hindi ako nagreklamo agad. Malay ko ba kung meron nga. Lamang ang Ginebra, 92-91 sa bisa ng mahahalagang freethrows ni Caguioa, nag Timeout ang SanMig, At sa break na 'yon, pinakita ang replay.

Napamura ako Mr. Referee...

Masyado yatang manipis ang tawag mo...

Isa ako sa mga naniniwalang HINDI scripted itong seryeng ito, ni hindi ako naniniwalang bayad ka (sana nga hindi) o kaya fan ka ng kabila (mas tanggap ko pang rason) pero sana talaga hindi kana pumito sa basehang hindi naman solido ang foul.

Pero bilib ako, consistent ka naman, hindi lang naman sa kabilang team ka tumatawag ng manipis na foul, sa SanMig din. Pero kasi, ang sagwa talagang tignan na ang isang 'CHEAP-FOUL' ang s'yang magdidikta ng magiging resulta ng laro. Marami tuloy ang nagaakala sa'yong isa kang contestant sa Junior Master-chef. Pero hindi ako naniniwala. Ipinagtanggol pa kita. Kasi tingin ko, paboritong show mo lang talaga 'yung palabas si Chef Boy Logro sa tanghali. DEH JOKE!

Sabi din ng iba, na kaya mo pinituhan si James Yap, ay dahil AQUINO ka. Kaya lumuluwag ang pito mo sa kanya. Gaano ba kayo kalapit na magkamaganak ni Kris? May konting pagkaka-ugnay ba sa DNA ninyong dalawa? Magkapareho ba kayo ng amoy ng kili-kili?

Sadyang nakakapag-pailing lang talaga ng ulo na tinawagan mo ang Kiskis-Jersey-Foul ni James Yap kagabi pero hindi mo kinonsider na pituhan ang kiskis-Katawan-Off-Balance-shot ni Peter June Simon.

Paglilinaw ko lamang ulit, sa liham na ito, hindi ako sobrang galit sayo, inis lang. KONTI. Konti lang, bagkus, kung mayaman nga ako at kung kaya ko lang, bibigyan kita ng lupa at ipagpapatayo kita ng bahay sa Spratly Islands para mahirapan kanang dumalo sa mga PBA-games. Joke lang ulet.

Naniniwala parin ako na makakaya mo parin namang pumito ng tama sa laro, pero gaya ng iba, gaya ng nakararami, mas gusto namin, o mas maganda narin kung hindi ka narin mapabilang sa mga referees sa Miyerkules. Alam naming pagod ka kagabi, kailangan mo ng pahinga, concerned lang kami.

Pero tingin ko naka move-on narin po kami, naka move-on narin ang ilan, naka move-on narin ako mula kagabi. "Breaks of the game lang" "Kasama sa laro 'yun" - 'Yan nalang ang magandang isipin ng lahat sa ngayon. At hilingin nalang natin ang isang maganda at walang misteryong Game 7 sa Miyerkules.

Ano pa nga bang mahihiling natin sa isang Game 7 ng pinaka-sikat na rivalry sa PBA?. Goodluck sa mga kabarangay at kaplaneta ko, goodluck sa mga bibili ng tickets at paniguradong magiging epic ang laro sa a-trese.

Salamat sa pagbabasa.

Bakit Espesyal ang Manila Clasico

James Yap vs Mark Caguioa | Photo from interaksyon.com 

Bakit Espesyal Ang Manila Clasico?

Bakit Espesyal kapag naghaharap ang Purefoods kontra Añejo o ang Ginebra laban sa SanMig?

Bakit Espesyal kapag nagbabantayan 'yang dalawang 'yan sa taas.

James Yap vs Caguioa. Pingris vs Japeth. Barroca vs Tenorio. Kapag sinabi kong maghaharap ang mga players na 'yan. MATIK-NA-YAN! Ibig sabihin, magaganap na ang kinapipitagpitagang match-up sa PBA: Ang Manila Clasico.

Kumpara sa ibang rivalry. Nand'yan ang Ginebra-Alaska, SanMig-Rain or Shine, Petron-Ginebra, SanMig-Talk N Text. Masasabi mo talagang mas angat ang laban kapag San Mig vs Ginebra.

Kumpara sa ibang rivalry. Itong match-up lang talaga na ito ang pinaka magka-kontrapelo. Parang Jollibee at McDonalds. Parang La Salle at Ateneo. Parang Mayweather at Pacquiao. 

Bukod sa dahilang maraming mga superstar-player ang dalawang koponan. Itong match-up lang yata na 'to ang may kayang maghakot ng 20,000 na tao sa venue sa isang 'Elimination-Game' lang.

Naiiba. Namumukod-tangi. ESPESYAL! 'Yan ang Manila Clasico. Parang ito kasi 'yung laban na hindi mo makakayang palagpasin. Parang hindi mo pwedeng hindi panoorin. Parang hindi pwedeng mawala. Parang 'yung 'extra-rice' kapag kumain ka sa Mang Inasal.

At hindi lang ang team ang kasama sa labanan. Pati narin ang mga fans na nanunuod ng live o mga fans na nakikipag comment-exchange sa mga Facebook-page ng mga team nila.

Wala e. Para sa mga fans ng Ginebra, para ka nang naka-avail ng isang trip to Boracay kapag tinalo nila ang San-Mig, at para sa mga San-Mig fans, para ka nang nanalo ng House & lot kapag nanalo ka sa Ginebra. Sa kabilang banda, gano'n ding kasaklap ang mararamdaman ng dalawang kampo kapag natatalo sila ng kabilang koponan...

Sobrang-sakit!

Para kang sinampal sa pisngi ng tsinelas na Rambo.

Kung ikaw ay basketball fan, alam mo na sigurong maganda to. Hindi naman ako weird, pero Ipagpapalit ko talaga ang Got to believe at Honesto para lang makapanuod ng Manila Clasico.

E kasi maraming kapanapanabik na sequence ang pwedeng mangyari! Gusto ko kasing makitang ma-shootan ni James Yap si Caguioa. Gusto ko din makitang mag-dunk si Japeth. Gusto kong makitang mag-agawan sa bola ni Tenorio at Barroca. Gusto kong makitang mag three-point si Baracael. Gusto kong makitang mag-drive si Simon. Gusto kong makitang lumipad si Ellis. At gusto kong makitang rumebound si Pingris!

Sa madaling salita, Gusto kong manuod ng Manila Clasico.

Kasi masarap sa pakiramdam. Masarap panoorin. Kasi espesyal.

OO, ESPESYAL...

Parang 'yung Taba sa Barbecue.

Parang 'yung Chickenjoy sa Jollibee.

Parang 'yung Gravy sa KFC

Parang 'yung Anghang sa Bicol Express.

Parang 'yung Icing sa Cake.

Parang 'yung Ube sa Halo-Halo.

Parang 'yung Buto sa Bulalo.

Parang si Harry sa Harry Potter.

Parang si Frodo sa Lord of the Rings.

Parang si Kobe sa Lakers.

Parang si Jaworski at Caguioa sa Ginebra.

At parang si Patrimonio at Yap sa Purefoods.

Espesyal. Sa halos dalawang oras na labanan sa hard-court ng dalawang koponan, tanging sa mga time-outs at half-time break lang nakaka-hinga kaming mga fans. Tumitigil ang paggawa ng Assignments at pagke Candy-crush para lang mapanood ng buo ang laro.

Dahil bawat loose-ball, bawat rebound, bawat turnover, bawat steal, bawat dunk, bawat three-point-shot sa laro; nakakakiliti sa pakiramdam. Doble pa, kapag Last-Two-Minutes na.

Iba e, iba kasi kapag Manila Clasico, sa sigawan ng crowd kapag natatanggap ng kani-kanilang paboritong player ang bola sa court, kapag sumasangayon ang tawag ng referee, kapag may nagrereklamong coach, kapag may nag no nose-to-nose na magkalabang player. Kakabahan ka pero masisiyahan kang manood.

Kaya hindi mo s'ya dapat palampasin dahil sa napaka-raming dahilang pwede kong ibato sa'yo. 

Kaya kung wala kang magawa, tinatamad kang gawin 'yung assignments mo, naboboring ka sa palabas sa kabilang channel. Manood ka nalang ng espesyal na basketball-extravaganza na tinatawag ko.

Salamat sa Pagbabasa =)
Follow me on Twitter: @RegularDreams

Asa sa Import? kwento mo sa turtle - San Mig

2009-2010 Philippine Cup Champion: Purefoods TJ Giants.
Photo from: PurefoodsFacebookPage

Isang buwan. Halos isang buwan palang o mahigit pa ang nakalipas kung babalikan ang huling championship ng San-Miguel-Purefoods franchise team na ngayo'y San Mig Coffee Mixers na. Isang buwan mula nang matapos ulit ang isang Finals-series kung saan umabot pa ng isang "Game 7". Isang buwan mula nang mag-champion ulit ang team ko. At isang buwan mula nang madagdagang muli ang sabihin na nating...... hmmm.... "critics o haters" nila.

Bakit nga ba dumadami ang haters ng isang Tao? Ng isang Artista? Ng isang Dance-Group? Ng isang Basketball-player? Ng isang Koponan? Dalawang sagot ang nasa obserbasyon ko.

Una; Kapag may nagawang katangahan, kamalasan, kamalian ang isang tao/grupo. Tulad ng pagsasabi ni Mar Roxas ng "P*t*ng *na" sa speech n'ya sa anti cha-cha rally noong December 2008. Tulad ng pagsapak ni Mayweather kay Victor Ortiz habang nagke-candy-crush yung referee (ahh ehh hindi kasi nakatingin e). Tulad ng pagsasabi ni Janet Lim Napoles ng "Hindi ko po alam" kahit alam n'ya naman talaga. Diba? Syempre huhugot ng negativity impact kapag may kapalpakan o hindi makatarungang ginawa ang isang personalidad o grupo. 

Pangalawa; kapag may nagawang kabilib-bilib o kagila-gilalas o kamangha-mangha ang isang tao/grupo. 'Di na ko lalayo, nung binansagang "Face of the PBA" si James Yap e ang dami nang umalma. As usual, kasi hindi napunta yung karangalan sa gusto nilang manalo e. Kasi hindi napunta sa idol nila. Isa pang example, nung mga panahong nagpapapanalo si Manny Pacquiao, hindi ba't ang mga fans ni Floyd Mayweather at ng iba pang mga boksingero ay iginigiit na gumagamit s'ya ng Performance-Enhancing-Drugs? See? basta hater, kahit ano nalang ang masabi basta 'AGAINST' sa ayaw nilang tao/grupo.

E ganon talaga e, kapag may nagawa kang maganda, maraming maiinis sa'yo. kahit nga estudyante lang na magaling sa ALGEBRA maraming nagagalit e.

Pero gano'n ba dapat ang hater? Kailangang gumawa ng dahilan kung saan ididisregard ang mga FACTS, sa halip e kung ano-ano nalang ang sinasabing IMBENTO para lang makapang-bash? o para may masabi lang?

REALITY BYTES!

From Wikipedia

Asa ba sa import ang Purefoods/B-Meg/SanMig o kung ano mang pangalan kung sila ang may hawak ng pinaka-maraming All-Filipino-Cup Championship? Porket si Denzel Bowles ang tumira ng dalawang free-throws, inasa nalang lahat sa kanya? Hindi ba pwedeng kaya din sila umabot ng Game 7 ay dahil naging Best-Player-Of-The-Game din sina James Yap at PJ Simon sa mga naunang games? Porket ba nanalo ang SanMig sa nakaraang Governor's Cup, si Blakely lang ang nagdala? wala bang nagawa sina Pingris at Barroca at iba pa?. 5/10 championships ng SanMig, walang imported na player. Kalahati. KALAHATI.

Huling championship ng Petron, 2011 "Governor's cup", asa ba sila sa import?

Huling championship ng Alaska, 2013 "Commissioner's cup", best import pa si Robert Dozier, asa ba sila sa import?

Huling championship ng Ginebra, 2008 "Fiesta conference", best import din si Chris Alexander, asa din ba sila sa import?

Kapag ba sinabing nag-champion ang team mo sa isang Conference-With-Import, asa naba sila sa import?

At natural lang naman na gawin ng isang Import ang trabaho nilang Ipanalo-ang Team. Hindi naman binabayaran ng milyung-milyong-piso ang isang Import para magpunas ng sahig. Hindi naman binabayaran ng malaking halaga ang Import para lang maging tagapunas ng pawis at taga-masahe ng mga locals. Hindi naman binabayaran ang isang Import para lang magbutas ng bangko. At hindi rin naman kukuha ang isang team ng import na boplaks. Malamang, yung mas may abilidad kesa sa locals. Hindi naman kukuha ang isang team ng import na 5"3 ang height, puro tattoo, mukhang bungo na player. Kaya nga may import para maging mas competitive ang team. kaya nga may import para manalo ang team.

Walang namang import ang binabayaran para mapunta sa kangkungan ang team. 

Walang import na walang abilidad. 

At wala pong Import na kinuha lang para umiskor ng 0-pts at 0-rebs.

Salamat sa Pagbabasa.